Gepost door: hansio | 2 december 2011

Vrachtbrief 4

Als fotograaf heb ik heel wat keren knap in de rats gezeten of beter gezegd…. heel wat risico’s genomen in mijn leven. Dat ik daarbij ook wel in een aantal rare situaties ben beland door net even niet genoeg nadenken… tja, dat is dus historie.

Het begon eigenlijk al bij mijn eerste truckrace die ik ooit fotografeerde…. op het circuit PaulRicard. Ja, natuurlijk had ik al aardig wat autosport op de door de lens gezien maar met vrachtwagens racen? Dat was nieuw voor me. Een heel weekend met veel zon en dus hoge temperaturen… dat zou dus knap veel afzien worden, maar slim als ik dacht te zijn toentertijd, had ik mijn vouwfietsje meegenomen en dan kon ik mooi van bocht naar bocht fietsen om zodoende mooie spannende platen te maken. Totdat ik over het binnenterrein reed, gewapend met al mijn camera’s en zware lenzen en daar de hoofdtribune passeerde….. er was net een pauze en het publiek had daardoor alle aandacht voor mij. Applaus klonk bij mijn doorkomst en om niet al te lullig over te komen maakte ik een kleine buiging vanaf mijn tweewielige voertuig om vervolgens te bemerken dat ook het fietsje een buiging maakte en dus belandde ik voor de ogen van duizenden plat op mijn giechel met camera’s en al waardoor er een enorm lachsalvo over de tribunes golfde.
Dat moest dus anders. De wedstrijdleider reed toen in een Renault 5 Turbo II en hij bood mij aan om me tussen de heats door telkens ergens anders af te zetten. Toen ik op die manier supersnel alle bochten had gehad vroeg hij mij of ik nog een bijzonder wens had misschien. Ehhh.. ja, wellicht was het wel spectaculair om vanaf de startstreep foto’s te maken om zodoende eens echt andere platen te krijgen.
Geen probleem… je gaat er maar staan en één ding, zo maakte hij duidelijk, vooral niet van die plek afgaan. Nooit van mijn leven heb ik een paar van zulke benauwde momenten gehad, want die linker rij die op me af kwam…. ja, daar hadden de coureurs wel zicht op me, maar als er uit die rechter rij nu eens eentje uit de rij zou komen? Die konden mij nooit hebben zien staan….
De startvlag viel en vervolgens at ik tonnen rubber en roet en werden mijn oren gebombardeerd met een dosis geluid die daarna maar zelden weer hoorde. En dat sommige foto’s wat onscherp werden… dat zal wel aan de zenuwen hebben gelegen.

Er was overleg.... die fotograaf daar... die gaat hier straks staan.....

Stilte voor de storm....

Ohhhh... shit.... niet bewegen.... gewoon doorgaan met fotograferen....

Nog maar een paar.... en dan heb ik het gered.....

Eenmaal de smaak te pakken van de actiefoto’s op Paul Ricard kon het mij niet gek genoeg zijn. Dus toen er op Zandvoort een wedstrijd werd verreden was het natuurlijk zaak om ook daar eens een paar goede platen te maken. Waarom dan niet vanaf dat kleine plateau achter op de starttruck tijdens de opwarmronde? Want ja, opwarmen, dat zou toch wel niet zo hard gaan? Ja, an me hoela, totdat ik erop stond en die gasten achter me de camera hadden gezien. Jagen… in beeld… spannend plaatje, kom op. En dus werd ik voor de zoveelste keer verrast door de gevolgen van mijn eigen overmoed, want je hebt óók in zo’n situatie slechts twee handen en dus is het een dilemma met welke van die twee handen je jezelf vasthoud en met welke je fotografeert….

Gierend door de Gerlach... en vanaf die plek dus nooit meer.

Ook heb ik een hele collectie foto’s uit de jaren 1981 tot 1983 op het web staan en wanneer je eens lekker wil grasduinen daarin volg dan deze link OUDE TRUCKS.

De volgende Vrachtbrief zal gaan over DAF in de Dakar en om precies te zijn, mijn ervaringen in de jaren dat de Dakar nog in Afrika werd verreden….. midden jaren ’80.
Over de rally, maar ook over de voorbereidingen in het Eindhovense en de bizarre avonturen op de Oirschotse heide tijdens het testen.


Responses

  1. […] […]

    • Tof dat ik wat vind over Truck racen op Paul Ricard.
      Zoek er al n tijd naar,want ik heb daar ook gereden de eerste keer dat t

      gedaan werd daar op dat circuit.
      Werd er ook beste hollander en verdiende met mijn Daf torpedo n paar duizend France Franken mee.
      Zelf heb ik er ook mooie fotoos van.
      De Daf truck heb ik ook nog.Sinds n jaar of 2 is hij weer goed voor op de weg maar nog niet helemaal af wat mij betrefd.
      Ga er nu n camper in maken.
      Hij is best mooi geworden, nbeetje dezelfde kleuren er op en nu als nmotorwagen.
      Misschien hoor ik nog van je .
      De groeten

      Hans.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën